19 Mayıs 1919’da, Mustafa Kemal Paşa önderliğinde başlayan ulusal kurtuluş mücadelemizin, en önemli adımlarından birisidir 23 Nisan 1920’de Türkiye Büyük Millet Meclisi’mizin açılışı. Sonrasında her biri destansı muharebelerle dolu Kurtuluş Savaşımız… ve nihayetinde 29 Ekim 1923’te Cumhuriyetimizin kuruluşu. Daha sonra eğitimsiz geri kalmış bir toplumun medeni ülkeler seviyesine gelmesi için kalkınma projeleri ve inkılaplar…
Ne çok mücadele ve ne çok başarı sığmış o yıllara. Bugün dünyanın en önemli ülkelerinin en önemli liderleri, kaybettikleri savaşların ardından nasıl taktir etmiş; Atamızın askeri ve siyasi dehasından nasıl övgülerle söz etmişler.
İşte o büyük mücadele yıllarının üzerinden tam yüz yıl geçti. Bizler 21. yüzyılın 20 yılını geride bıraktık. Maalesef her geçen gün biraz daha geriye geriye gitmekteyiz. İşte milli bayramlarımızda benim içime böyle bir hüzün çöküyor. Genel olarak karamsar birisi hiç değilimdir. Ama şanlı Cumhuriyet tarihimizi düşündükçe, Atamızın mucize gibi başarılarını gururla andıkça ve maalesef günümüzde yaşadığımız olumsuzları gördükçe bir bayramın şen havasına giremiyorum. Binbir zorluklarla kazandığımız bu değerlerimize sahip çıkamadığımızı düşünerek üzülüyorum.
Özellikle de 100. yılını kutladığımız bu özel tarihte, tüm kalbimle ve ruhumla diliyorum Atamızın bizlere emanet ettiği bu güzel Cumhuriyeti, onun söylediği gibi akıl, bilim, doğa sevgisi, sanat, kültür, spor, estetik, medeniyet ile yaşatabilelim.
Çocuklarımıza armağan edilen bu güzel bayramı kutluyorum. Tüm çocuklarımıza güzel aydınlık yarınlar diliyorum. Ve gelecek yıllarda milli bayramlarımızın çok daha büyük bir mutlulukla ve coşkuyla kutlamasını umuyorum.